
مراقبتهای ویژه · ۶ دقیقه
راهنمای جامع بیمار و خانواده
اگر این صفحه را میخوانید، احتمالاً عزیزی در ICU بستری است یا تازه با دستگاهها و لولهها به خانه برگشته است. این راهنما را برای همین لحظه نوشتهایم: تا اصطلاحات را بفهمید، سؤال درست را از تیم درمان بپرسید و بدانید در خانه چه کاری از شما برمیآید و چه کاری نه. این متن آموزشی است و جای معاینه و دستور پزشک معالج را نمیگیرد.
دکتر سید مصطفی سعیدینیا · بهروزرسانی · ۱۵ دقیقه مطالعه

خلاصه در یک نگاه
ICU برای بیمارانی است که تنفس، گردش خون یا هوشیاریشان ناپایدار است و به پایش پیوسته و حمایت تخصصی نیاز دارند. پس از پایدار شدن، برخی بیماران با تراکئوستومی، لوله تغذیه یا BiPAP به خانه میروند؛ این کار فقط با ارزیابی تخصصی، آموزش خانواده، تجهیزات کامل و برنامه اضطراری ایمن است.
بخش مراقبتهای ویژه (ICU یا آیسییو) جایی است که بیمار بهطور پیوسته پایش میشود و میتوان عملکردهای حیاتی او — تنفس، فشار خون، کلیه — را با دستگاه و دارو حمایت کرد. نسبت پرستار به بیمار بالاتر است و تصمیمها سریعتر گرفته میشود.
فوقتخصص مراقبتهای ویژه پزشکی است که پس از تخصص، دوره تکمیلی مراقبت از بیماران بدحال را گذرانده است. دکتر سید مصطفی سعیدینیا متخصص بیهوشی و درد و فوقتخصص مراقبتهای ویژه در رشت است.
معیار، یک عدد خاص نیست؛ روند بیمار است. دلایل رایج شامل نارسایی تنفسی، شوک و افت شدید فشار خون، عفونت شدید (سپسیس)، کاهش سطح هوشیاری، و نیاز به پایش دقیق پس از جراحیهای بزرگ است. مقاله چه زمانی بیمار به مراقبتهای ویژه نیاز دارد؟ این موضوع را برای خانوادهها باز کرده است.
«اینتوبه» یعنی گذاشتن لولهای از دهان به نای تا راه هوایی باز بماند و دستگاه ونتیلاتور بتواند به تنفس کمک کند. ونتیلاتور بیماری را درمان نمیکند؛ زمان میخرد تا ریهها و بدن فرصت بهبود داشته باشند. بیمار اینتوبه معمولاً آرامبخش دریافت میکند و نمیتواند حرف بزند.
سؤالهای رایج خانواده — «درد دارد؟»، «صدای ما را میشنود؟»، «کی از دستگاه جدا میشود؟» — در مقاله اینتوبه شدن و ونتیلاتور در ICU پاسخ داده شده است.
بسیاری از خانوادهها از دیدن عزیزشان که در ICU حرفهای بیربط میزند، لولهها را میکشد یا آدمها را نمیشناسد، شوکه میشوند. این حالت که دلیریوم نام دارد، در بیماران بدحال شایع است و معمولاً گذراست. حضور آرام خانواده، صحبت درباره روز و تاریخ و آوردن عینک و سمعک از کمکهای ساده اما مؤثرند. بیشتر بخوانید: دلیریوم در ICU.
برخی بیماران بعد از ICU کاملاً بهبود مییابند؛ برخی دیگر با نیازهای پیچیده به خانه میروند. قبل از ترخیص چنین بیماری این سؤالها باید جواب روشن داشته باشند:
در این مرحله ارزیابی تخصصی مراقبت از بیمار ICU در منزل کمک میکند برنامهای واقعبینانه ساخته شود.
تراکئوستومی راه هوایی مصنوعی در جلوی گردن است. در خانه، مهمترین کارها تمیز نگه داشتن استوما، ساکشن درست ترشحات، رطوبترسانی هوا و آمادگی برای انسداد یا جدا شدن کانولا است. یک کانولای یدکی (و یک سایز کوچکتر) همیشه باید کنار تخت باشد. راهنمای کامل: مراقبت از بیمار دارای تراکئوستومی در منزل.
BiPAP حمایت تنفسی با ماسک است و ونتیلاتور خانگی معمولاً از راه تراکئوستومی وصل میشود. هر دو فقط با تنظیمات تجویزشده ایمناند و خانواده نباید خودسرانه فشارها را تغییر دهد. برق اضطراری، اکسیژن، فیلتر و ماسک یدکی بخشی از برنامهاند. بیشتر بخوانید: مراقبت از بیمار وابسته به ونتیلاتور یا BiPAP در منزل.
بیماری که نمیتواند بیخطر غذا را قورت دهد، ممکن است با لوله بینیمعدهای (NGT) یا لوله معده تغذیه شود. نیمهنشسته نگه داشتن بیمار هنگام گاواژ و تا حدود یک ساعت بعد، کنترل محل لوله پیش از هر بار تغذیه و شستشوی لوله با آب، سه اصل اصلی برای پیشگیری از ورود غذا به ریه است. راهنمای کامل: گاواژ و تغذیه با لوله NGT در منزل.
زخم بستر میتواند در عرض چند ساعت فشار مداوم شروع شود. تغییر وضعیت منظم (معمولاً هر ۲ ساعت)، تشک مناسب، خشک و تمیز نگه داشتن پوست و تغذیه کافی، پایه پیشگیری است. راهنمای کامل: پیشگیری از زخم بستر. اگر زخم ایجاد شده است، درمان تخصصی آن در مرکز پیشرفته درمان زخم درمانجو پیگیری میشود که دکتر سعیدینیا با تیم آن همکاری دارد.
دکتر سعیدینیا بهعنوان فوقتخصص مراقبتهای ویژه در بیمارستان فوق تخصصی قائم (عج) فعالیت دارد و در مطب گلسار رشت، خانوادههایی را که با مراقبت پیچیده در منزل روبهرو هستند، راهنمایی و ارزیابی میکند. اگر بیمارتان قرار است جراحی شود، راهنمای بیهوشی و کنترل درد را هم ببینید. برای هماهنگی: تماس و نوبت.

مراقبتهای ویژه · ۶ دقیقه

مراقبتهای ویژه · ۶ دقیقه

مراقبتهای ویژه · ۵ دقیقه

مراقبت در منزل · ۷ دقیقه

مراقبت در منزل · ۷ دقیقه

مراقبت در منزل · ۶ دقیقه

مراقبت در منزل · ۶ دقیقه
منظور، مراقبت تخصصی از بیماری است که پایدار شده اما هنوز به تجهیزاتی مثل تراکئوستومی، لوله تغذیه، اکسیژن، BiPAP یا ونتیلاتور وابسته است. خانه جای ICU را نمیگیرد و بیمار ناپایدار باید در بیمارستان بماند.
لوله تنفسی ناخوشایند است، به همین دلیل بیماران اینتوبه معمولاً داروی ضد درد و آرامبخش دریافت میکنند. تیم ICU بهطور منظم سطح درد و آرامش بیمار را ارزیابی و تنظیم میکند.
در بیشتر بیماران دلیریوم گذراست و با بهبود بیماری اصلی، خواب بهتر و حذف عوامل محرک برطرف میشود؛ هرچند در برخی سالمندان ممکن است هفتهها طول بکشد.
بهطور معمول هر ۲ ساعت تغییر وضعیت توصیه میشود، مگر اینکه پزشک یا پرستار برنامه دیگری بدهند. تشک مواج یا مخصوص فشار، جایگزین جابهجایی نیست.
دکتر سید مصطفی سعیدینیا، فوقتخصص مراقبتهای ویژه (ICU) و متخصص بیهوشی و درد، در بیمارستان فوق تخصصی قائم (عج) و مطب گلسار رشت فعالیت دارد.